:::2003-12-17-9:32 p.m.:::

Gusto ko may listahan din ako ng things that make me happy right now.

hem hem...

1 /me sings "Now I'm almost over you...

2 nakita ko ulet ang malate. Missed you so much!

3 kumain ako ng KFC. Sarap

4 ...

basta ang hyper hyper ko ngayon. Kahit di pa tapos ang problema ko...

[<<] [>>]

:::2003-12-16-6:47 p.m.:::

Post muna ng post. Wala pa akong gana tumingin sa page ko ngayon.

Papa bear. He's officially over.

Namamanhid ako. Gusto kong umiyak, pero ayaw lumabas ng luha.

Kahit saan ako tumingin, nakikita ko siya. Gusto ko na nga lang pumikit, pero kahit doon nakikita ko siya.

Masakit, sobra.

Hanggang ngayon di pa rin ako makahinga ng mabuti.

***

My friend once said she wanted to meet herself in person.

I almost did, today.

I was sleeping, and I was having a dream about... never mind. Then in my dream, I floated. And I couldn't breathe.

I tried waking up, but my body was too heavy. I forced my eyes open, but something was surreal. I turned, and when I looked, my body didn't turn with me.

So there I was, looking at my body.

I know now that I am afraid of death.

I told myself, "Wag muna, wag muna, masyado pa akong maraming gagawin!" Which is true. I can't die now, I still have a lot to settle.

I assumed the position of my body, and instantly felt my soul clinging to my body.

And I felt heavy again.

Now, when I think about it, I regret why I didn't fly up and explore a lot of things before going back. But I might never go back.

I was also thinking that maybe if I stayed too long out of my body, someone would come to fetch me.

Which can't happen. Not now.

[<<] [>>]

:::2003-12-09-9:00 p.m.:::

EVEN IF HE'S NOT YOURS TO BEGIN WITH IT DOESN'T MEAN THAT YOU'VE GOT NO RIGHT TO CRY OR TO HURT OR TO FEEL PAIN. BECAUSE IN THE SILENCE THAT WOULD ALWAYS ECHO HIS VOICE, HE'S NOBODY BUT YOURS.

Soulmate, salamat talaga. I still can't cry. Thanks for crying for me. Salamat sa pagmura, I needed that. Pero tanga pa rin ako. Tanga pa rin, hanggang ngayon. And... di ko kayang magalit. Dahil wala akong karapatan magalit. Hanggang ngayon, feeling ko, selfish pa rin ako dahil di ako dapat nagseselos. After all, di naman siya akin. Parang hanggang pangarap lang na akin siya.

[<<] [>>]

:::2003-12-09-8:50 p.m.:::

Ganyan ka naman e. Pinapansin mo lang ako pag galit siya sa iyo.

Bad trip. Di pumasok yung teacher sa English ngayon kaya leche di ako nakapagreport at di ko nabigay yung lcearbook ko. Ang bigat pa man din ng clearbook na yan.

Tagaytay on Saturday to Sunday. Kasama siya. Hay.

Magpapagupit ulit ako sometime this week. Lumilipad na buhok ko e. Di na maganda.

Ano ba pa... bagong balita. A. Powtah. Nawawala yung pink na filler ko kung saan nakalagay ang mga balak kong isulat na storya. Bad trip! Pano ako makakapagsulat niyan?! Bad trip talaga.

[<<] [>>]

:::2003-12-08-2:20 p.m.:::

Ang status ko ngayon sa messenger ay: "Ako ang pinakatangang taong kilala ko."

Which is true.

Nakakita ako kagabi ng isang taong nakahilata sa street. Motorcycle accident yata.

Nakakatakot. Nakakabagabag.

Palabas din ring 2 kagabi sa GMA. muntik ko nang panoorin pero di ko pa rin nakayanan.

Minsan iniisip ko kung pwedeng wag na lang magmahal para hindi na lang masaktan... Kaya lang pwede ba yun? Makita lang kitang nakangiti... Handa na akong masaktan ulit...

[<<] [>>]

:::2003-12-07-11:44 a.m.:::

Ang saya saya ng Bulong. Ineexpect namin na nandun ang malate pero oh well wala. Sayang.

Pinapunta kami [ay ako lang pala ngayon] ng mga 2:00 sa bahay nila, at 220 ako nakarating. Yun pala yung dalawa naming kasama ay darating pa ng alas tres at alas kwatro. Lecheh.

E di nagpakabulok muna ako sa bahay ni Dianne, nakipagkuwentuhan, nakipagkulitan, hanggang sa dumating ang isa at sa kanya na ako nakipagkulitan. Dumating pa yung isa, kumpleto na kami, at nagsimula nang maghanda para umalis.

Kumuha kami ng taxi sa may kanto malapit sa bahay ni Dianne. Lecheh yung lintek na taxi driver na yun nagppropose pa na dagdagan ng 20 pesos ang metro sapagkat traffic daw papuntang malate [sa quezon city nakatira si dianne]. Hindi kami pumayag. Wala siyang magagawa. Sumayaw na lang si Jox sa beat ng Buttercup, Take On Me, at marami pang retro na kanta.

Nakarating kami sa Metropolitan tower ng SOBRANG AGA. Kumain muna kami sa burger machine at nagkuwentuhan at nagkulitan ulit. Sa sobrang lakas ng tawa namin napansin ko na yung counter person tumatawa na rin. It's a happy happy world.

Naubos na ang pagkain namin, kaya wala na kaming reason para magstay. Umakyat na kami sa rooftop ng metropolitan tower AT WALANG TAO. Bad trip. E di nagkuwentuhan muna kami dun ng mga bagay bagay.

Sa wakas, nagsimula na ang Bulong two hours late sa indicated time. Oh well. Nagperformance Art si Jeff, ang boyfriend - ay, ex na pala - ni Dianne. Marami pa ang nagperformance art. Marami ring tumula, maraming umawit.

Napagtula pa nga ako. Lecheh. On the spot ko ginawa ang tulang iyon, at sobrang todo over sophomoric siya. Sabi nina Dianne at Riezl basahin ko na daw, maganda daw, pero ayoko. Pero pinilit ako ni Jeff sa pamamagitan ng pagtawag sa akin sa mic. Tae.

Ang tula ay ilalagay ko sa aking "Dream Kingdom" sa ilalim ng pamagat na "Untitled". Dinedicate ko iyon kay Dianne, pero para sa akin din iyon.

Anyway, merong naghhenna. E di siyempre, nais kong dumihan ang balat ko ::roll eyes:: kaya nagpahenna ako. Meron ako ngayong dragon sa aking kanang kamay at braso, at yin yang. Meron rin akong tribal design sa aking left hand, at ank sa aking right shoulder. Meron na silang pangalan. Ang tribal design sa aking left hand ay si Artemis. Ang dragon ay si Draco, ang yin yang ay si Ryu, at ang ankh ay si Ankhle Reggie. Sila ang aking mga alaga. After four or so days mawawala rin sila.

From here on we shall refer to ourselves in the plural.

Natapos kaming magpahenna, at nagpunta sa Baywalk at nakinig kami ng renditions ng oldies by a very good artist na kayang gayahin si Rico J. Puno at si FPJ. Asteg.

Lumayo muna kami nina Draco sa mga kasama namin at nagpakasenti kami sa may bay. Naglabas kami ng piso, doon namin sinabi lahat ng bumabagabag sa amin. At ibinato namin ito sa dagat, katulad ng madalas *kong* gawin dati.

Bumalik na kami sa mga kasama namin at nag-aya umuwi. Pagkauwi, uminom kami ng Nescafe Frothe na butterfingers dahil marami daw kaming utang na kuwento.

So nagkuwento kami. Mula sa pagkakakilala namin kay g(x), hanggang sa mga pangyayari kahapon. Sinabi namin lahat ng pagseselos namin, at mga nararamdaman. Nakisimpatiya naman sila sa amin. We have the best friends in the world.

Pagkatapos ng maraming intermission kung saan inabot na kami ng tilaok ng manok at ng sikat ng araw na hindi pa kami nakakaidlip, tinanong nila kami kung ano na ang mangyayari. Tinanong nila sa amin kung ano mangyayari kung naging sila nung pinaghihinalaan namin na gusto niya sa klase.

Sabi ko lang, magiging masaya kami para sa kanila.

At medyo nairita sa amin si Dianne, Chikadee, at Chiquito [mga henna niyang manok at stick figure respectively]. Sabi niya, masyado na raw kaming nagiging mapagbigay. Sana naman daw makahanap na kami ng lalake na deserving sa binibigay namin.

Natouch kami. Sobra.

Warning lang ni Riezl, Diadem, Phoebe, at Ankhle na mag-iingat kami, kasi lalo lang daw kaming masasaktan. Sabi naman ni Jox, ni Nabisco, ni Ankhle Tom at ni Coyotita, tanga daw kami. Hahahaha. Matagal na naming alam yun.

Taenang mga pangalan yan o. Nalilito na k ami

Anyway, natulog kami ng mga tatlong oras habang nag-uusap sila na gusto rin nila magperformance art sa susunod na bulong. Wala akong maisip as of now na performance art, pero most likely magpperform din ako. Magiging regulars na kami ng Bulong.

Nagising kami dahil nag aaya na sina Riezl et. al., Jox et.al, at Dianne et.al na manood ng Shaider. Ang saya manood ulit ng Shaider.

Ngunit sinundo na kami. Hindi natuwa ang aming itay sa aking mga alaga, sabi niya dinudumihan ang daw namin ang balat namin. Oh well.

O nga pala, yung henna, if ever makikita niyo, medyo mga five inches siya na medyo coiled na dragon, 20 pesos lang. Asteg.

Ngunit ang nanay namin ay natuwa. Hahaha.

Dito natapos ang aming paraiso. Panibagong pakikibaka na naman sa Martes. Haharapin na naman namin siya. At least ngayon, kasama ko na ang mga alaga ko.

[<<] [>>]